تو می تونی ....
درباره این پادکست
ویس انگیزشی تو میتونی: صدایی که بهت میگه ( رفیق، پاشو، وقتشه بترکونی!)
رفیق جان سلام، تا حالا شده به اونجایی برسی که دلت بخواد داد بزنی دیگه بسهههه!؟ بسه این همه صبر الکی، بسه حسرت خوردن واسه چیزایی که میتونست باشه و نیست، بسه موندن تو جادهای که تهش هیچی نیست. اگه سرتو تکون میدی و میگی آره خودشه! اول بگم که تنها نیستی و دوم اینکه ویس انگیزشی “تو میتونی” دقیقاً همون چیزیه که الان بهش احتیاج داری. با حرفای انرژیبخش که مثل یه دوست صمیمی بهت میگه میشه از این کلافگی دراومد و یه انرژی فوق العاده گرفتو این مقاله هم یه گپ خودمونی در مورد، پیامهای تو پادکستِ انگیزشیمونِ. میخوایم با هم ببینیم چطور این ندای قدرتمند که بهت میگه میشه رو نه فقط بشنویم، باهاش زندگی کنیم! چرا که نه
غول درونت بیدار شده رفیق!
خب، قصه از کجا شروع میشه؟ از همون دقیقهای که اون غول خسته و مهربون درونت یهو بیدار میشه و میگه: بسه دیگه! نمیخوام اینجوری زندگی کنم! پادکست “تو میتونی” میگه: رفیق، بعد از این بیداری، فرمون دست خودته، خودِ خودت. یعنی چی؟ یعنی دیگه خبری از آه و ناله و نقش قربانی بازی کردن نیست. اون برچسبای الکی “نمیشه” و “از من گذشته” و “من که نمیتونم” رو هم باید قشنگ بکَنی بندازی دور. تو آزادی! آزادی که بگی میخوام یه جور دیگه زندگی کنم میخوام راهمو عوض کنم.
فکرتو قهرمان کن!
پادکست تو میتونی میگه: همه چی از فکر ما شروع میشه! یعنی باید اون صداهای سمّی که هی تو گوشمون میخونن بابا تو نمیتونی!، مردم چی میگن؟، ولش کن بابا، قسمت همینه! رو بذاریم کنار. اینا حرفای یه آدمیه که از قبل باخته. ما میخوایم چی بسازیم؟ فکر و ذهن یه قهرمان!
قهرمان چجوری فکر میکنه و چیکار میکنه؟
- فقط هدفشو میبینه، به حرف این و اون کاری نداره.
- دقیقاً میدونه چی از زندگی میخواد و با یه عشق و علاقه خاصی میافته دنبالش.
- حاضره برای هدفش سختی بکشه، عرق بریزه، از اون گوشه امن و راحتش بیاد بیرون و هر کاری از دستش برمیاد انجام بده. چرا؟ (چون میدونه هدفش چقدر براش ارزش داره.)
از فکر و خیال تا یه حرکت باحال: وقتشه آستینها رو بالا بزنی!
فکرمون رو که ردیف کردیم، حالا چی؟ تو وویس (تو میتونی) میگه: وقت حرکته! یه حرکت درست و حسابی، یه کار خفن، یه تلاش بیوقفه، یه جنگیدن هر روزه. آره عزیزم میدونم سخته! ولی رسیدن به اونجایی که دلت میخواد، الکی نیست و باید براش زحمت بکشی: وقت بذاری، انرژی صرف کنی، حواستو جمع کنی، و یه قول محکم به خودت بدی. هیچکس موفقیت رو تو سینی تقدیمت نمیکنه، باید خودت بری و با جون و دل از دل سختیا بکشیش بیرون. اینطوریه که میتونی یه کار بزرگ برای زندگیت بکنی
زمین خوردی؟ فدای سرت! پاشو، این تازه اول ماجراست!
تو این راه پر پیچ و خم، زمین خوردن هم هست، شکست هم هست. پادکست میگه: صد بار هم زمین میخوری. اینجور وقتاست که ترس میاد سراغت، شک میافته به جونت. اما فرق تو با بقیه چیه؟ اینه که شکست برای تو آخر خط نیست، یه تابلوی راهنماست، تابلوی راهنما!
- شکست واسه آدمای معمولی شاید آخر راه باشه، ولی واسه تو یه کلاس درس مجانیه! قهرمانا از شکست نمیترسن، ازش یاد میگیرن چی رو بهتر انجام بدن.
- پس وقتی اوضاع سخت شد، فرار نکن، برو تو دلش. این قانون قویتر شدنه!
- قهرمانا به شکست نمیگن باخت، میگن: ایول! چندتا نکته جدید یاد گرفتم برای دفعه بعد. پس وقتی مشکلات مثل موج اومدن سمتت، مثل یه موجسوار حرفهای سوارشون شو، نذار غرقت کنن. این سختیها ماهیچههای ارادهات رو قویتر میکنن.(به شرطی که…
سوخت مسیرت چیه؟ اون چرایِ مهم زندگیتو پیدا کن و دو دستی بهش بچسب!
یه وقتایی هست آدم حسابی میبُره، خسته میشه. اون لحظهها، از خودت بپرس: اصلاً من چرا این راهو شروع کردم؟ اون دلیل اصلی، اون چیزی که اولش منو به وجد اورد، اون رویای قشنگ چی بود؟ جوابات تبدیل میشن به همون ندای قدرتمندی که بهت میگن میشه، تو الکی توی این راه نیومدی. تو وویس هم تاکید میکنه که این دلیلها رو محکم بچسبی، اینا بنزین و سوخت موشکتن! راهی که داره صدات میکنه و ازت میخواد که دیگه کوچیک فکر نکنی و کوچیک عمل نکنی، “چون تو یه نیروی فوقالعادهای. با تمام وجودت اینو باورش کن.”
حرف آخرِ: فرمون دست خودته، گازشو بگیر و برو جلو، تو میتونی!
این ویس انگیزشی تو میتونی نمیگه راهت صاف و سادهست، ولی با تمام وجود داد میزنه که آخرش ارزششو داره و تو از پسش برمیای.
پس رفیق جان ، فرمون رویاهاتو بگیر دستت و اون “من میتونمِ” قدرتمند درونت رو یه بار نه هرروز با خود تکرار کن. تو باید اون انرژی درونیت که براش مهم نیست چقدر مانع و سختی جلوی راهشه آزاد کنی. تو این مسیر تا وقتی که ادامه میدی، تو برندهای. حالا بقیه هرچی میخوان بگن. الانم وقتشه دوباره شروع کنی، دوباره ادامه بدی، و آجر به آجر، اون زندگی باحالی که لیاقتشو داری رو بسازی.
